مردم قزوين اهل اين شهر ترك و فارس و كردند . بسيار بدلهجه ، از دل دور ، بيشتر بدخلقت ، احمق و مغرور [ ند ] . در اوصاف حميدهء آنها بهتر اين است كه به همان يك فرد شعر مولوى معنوى اكتفا شود : شعر مار و قزوينى چو بينى مرد هُش [ 7 ب ] * مار را بگذار و قزوينى بكُش حكايت دو حكايت از حماقت اهل اين ملك از حاكم آنجا شنيدم . چون خالى از نازكى نيست مىنويسم . گفت : روزى سوار بودم ، چون فرود آمدم علامت خستگى از بدنم ظاهر شد . به شخص قزوينى گفتم : قدرى بازوى مرا بمال . رانم را ماليد . گفتم : چرا بازوى مرا نماليدى ؟ گفت : گمان كردم فرمودى بازوى پايت را بمالم . روز ديگر دندان خود را مىشستم . باد برخاست . دواى سوده در كاغذ بود . به شخص قزوينى گفتم : چيزى بر روى دوا بگذار [ تا ] بادش نبرد . سنگ بزرگى بر كنار كاغذى كه دواى سوده در او بود ، گذارد . ملتفت شدم [ اما ] باد همهء دوا را برده بود . حيرت كرده ، گفتم : چرا او را از باد حفظ نكردى ؟ گفت : سنگ بر روى كاغذ او نهاده‌ام . ذكر حماقت آنها زياده بر اين لازم نيست . امام‌زاده حسين يكى از اولاد حضرت [ 8 آ ] امام موسى ( ع ) ، شاهزاده حسين نام در نزديك بارهء شهر مدفون است . « 6 » بقعهء عالى دارد . ملا قطب ملا قطب معروف هم در اين شهر مدفون است . از جهت كم‌آبى آب انبارهاى

--> ( 6 ) . اين بقعه در محلهء دباغان واقع است . ( سفرنامهء فراهانى ، ص 23 ) .